СПЕЛЕО ВЕСТИ

01.09.2008

Екипата на СФМ се врати од Франција, каде учествуваше на големиот европски спелеолошки собир VERCORS 2008

повеќе
________________________

01.10.2007

Најдлабоката пропаст во светот стана подлабока.
- вести од Крубера-Вороња системот, Западен Кавказ, Грузија.

повеќе
________________________

15.09.2007

Тројца претставници на СФМ, учествуваа на курс за техничко усовршување во с.Карлуково, Р.Бугарија

повеќе
________________________

АРХИВА

Фондација Е-Македонија


Веб порталот на Спелеолошката Федерација на Македонија е реализиран преку проектот "Спелеолошките објекти во Р.Македонија како дел од глобалното информирање" спонзориран од Фондацијата Е-Македонија

Пропасти

Пропаст (Јама) претставува вертикален или приближно вертикален канал во карстните терени чија длабочина е поголема од ширината. Настануваат со наизменично делување на хемиската и механичката ерозија. Нивнитете канали можат да бидат широки од неколку десетина сантиметри до неколку десетина метри и длабоки преку 1000 метри.

Во зависност од формата на каналот пропастите се делат на бунарести, инчести, ѕвонести, ѕвекари, скалести и бездни.

  • бунареста пропаст – пропаст чии страни се скоро вертикални
  • инчеста пропаст – пропаст која во длабочина постепено се стеснува
  • ѕвонеста пропаст – пропаст која од отворот кон дното постепено се проширува
  • ѕвекара – плитка пропаст која на дното завршува со мала сала; името го добила по тоа што при пад на камен ствараат голема бука (ѕвекаат)
  • скалеста пропаст –пропаст во која наизменично се сменуваат вертикални и пократки хоризонтални канали.
  • бездна – претставува едноставна пропаст со значителна длабочина во која не се гледа дното и не се слуша падот на фрлениот предмет.

Според начинот на настанување пропастите се делат на корозивни (карстни), понорски, сифонски, тектонски и сурнати пропасти.

  • корозивна пропаст – формирана претежно со корозија на атмосферската вода; може да настане и со концентрирано понирање на водата при поројни дождови или со корозивно дејство на водата снжница и сочница.

  • понорска пропаст – пропаст која се наоѓа или е формирана на место каде понира некој површински водотек.

  • сифонска пропаст – пропаст која имала или сеуште има функција на излезен сифонски канал, односно пропаст од која на површината под хидростатички притисок избива вода.

  • тектонска пропаст – настаната на место на вертикална тектонска пукнатина, која многу малку е изменета под дејство на егзогените агенси; оваа припаст не е карактеристична само за карбонатните терени

  • сурната пропаст – пропаст која настанала со сурнување на таваницата на некоја подземна шупнатина.

Според составот пропастите се делат на суви, водени, снежни, мразни и кристални.

  • сува пропаст – најчест тип на пропаст, во која нема постојано и периодично присуство на вода.

  • водена пропаст – пропаст во која има постојано или периодично присуство на вода

  • снежна пропаст (снежница) – пропаст во која се акумулира снежна маса и поради слабата воздушна циркулација се задржува во текот на целата година; доколку снегот потполно се стопи тоа е периодична снежница

  • мразна пропаст – пропаст која во текот на целата година во најдолните делови има негативни температури, па водата овде замрзнува и се создава мразна маса.

  • кристалеста пропаст – пропаст богата со кристалести украси (сталактити, сталагмити, сливови и др.)